Breaking The Rules

Heel wat jaartjes terug leerde ik bij de eerste les van studiofotografie, dat er geen 'direct licht' in het objectief mag komen. In zo'n geval leer je dat je het 'directe licht' moet "vlaggen"; Een donker voorwerp tussen je lichtbron en je objectief plaatsen, zodat het licht niet direct je objectief kan bereiken. Direct licht is namelijk funest voor je beeld. Het vermindert je contrast, reduceert de intensiteit van de kleuren en kan voor lichtvlekken op je beeld zorgen, veroorzaakt door interne reflecties in het objectief.

Nog voor ik de opname kon maken in de studio, werd ik er door mijn leraar op gewezen dat er, gezien vanaf het standpunt van het model, lichtvlekken op het objectief te zien waren. Dit duidt op 'direct licht' en ik moest dus eerst vlaggen of mijn opstelling veranderen. En 'brave ik' luisterde natuurlijk wat mij werd opgedragen.... leven volgens de regels.

Ik ben groot gebracht met een groot besef van normen en waarden. Altijd proberen om braaf te zijn en te leven volgens de regels: vriendelijk, bescheiden, behulpzaam, spaarzaam en meer van dergelijke woorden. Maar niemand, maar dan ook niemand is 100% goed. In mij borrelen ook slechte eigenschappen, die ik maar moet onderdrukken. Maar damn... wat zou ik graag met 200 kilometer per uur over de snelweg willen scheuren, terwijl Beth Hart door mijn boxen brult. Of schreeuwen tegen alle beeldredacties, dat ze mij moeten nemen omdat ik de beste ben. Of die collectant geen euro geven en vertellen dat ik aan het sparen ben voor een digitale achterwand en dat dat ook een goed doel is waarvoor die ook kan  collecteren. Of die ene vrouw die ik echt niet mag, een schop onder haar kont verkopen, zodat ze twee meter de lucht in vliegt. Of een onbeschofte, grote en sterke vent een knal voor zijn harses verkopen en zeggen dat die even moet dimmen. Of op een duistere manier aan heel veel geld komen, zodat ik me een mooie, grote en goed geoutilleerde studio kan veroorloven.