April was een drukke maand voor mij. Werk neemt
ongelofelijk veel tijd in beslag. Meer dan 80 uur werken per week is
geen uitzondering. En dan komt er in deze maand ook nog een jonge man
met een pistool voor me neus staan om geld te vragen. Deze vergeefse
actie duurde ongeveer 5 minuten, maar zorgde wel voor een tijdrovende
informatie-uitwisseling tussen mij en de politie.
Gemiddeld zo’n 55 uur werk per week. Thuis vragen
de mijn twee lieve dochtertjes om aandacht en dan ook nog mijn vrouw een
beetje tevreden houden…
’s Nachts maak ik tijd voor fotografie; dan struin
ik het internet af, op zoek naar sites die me kunnen inspireren. Vaak is
er dan nog maar 1 MSN-contact, die ook nog wakker is en heel soms zie ik
Pieter op ICQ. Doodmoe sta, of
beter gezegd, zit ik daarna onder de douche met stoomcabine. Alleen de
stoomfunctie gebruik ik niet; geen tijd voor. Ik laat het hete water
langs mijn lichaam stromen en kom tot rust. Volledig uitgeput stap ik in
mijn bed, om de volgende dag van voor af aan te beginnen.
Soms vraag ik me wel eens af, waarvoor ik werk en
vooral waarvoor ik leef. Filosofische vragen komen dan naar boven
drijven. Op mijn dakterras staar ik dan naar de sterren en probeer me te
realiseren dat tijd en ruimte oneindig is. En een mensenbestaan is in
dat opzicht kort en nietig. Wat is het nut van het leven? Even schiet de
piramide van Maslow door mijn hoofd, maar die geeft ook geen antwoord op
mijn vraag.
In mijn auto hoorde ik een nummer van Talk Talk
op de radio: Life is what you make it. Dat zette me aan het
denken… Het leven is wat je er van maakt. Toen kwam ik tot het
inzicht dat ik er wellicht te zwaar aan til. Immers vraag ik me ook niet
af om de diepe filosofische reden waarom ik fotografeer. Ik fotografeer
gewoon om dat ik het leuk vind om mooie beelden te maken. Steeds weer
probeer ik er iets moois van te maken… Misschien is dat ook wel het nut
van het leven: Probeer er iets moois van te maken...