De Laatste der Analogen

In mijn adolescente tijd speelde ik gitaar. Eerst de klassieke en niet veel langer daarna werd het een elektrische gitaar. Achteraf gezien was ik een 'lousy' gitarist en mijn onkunde werd gelukkig verborgen door de andere bandleden. Toch had ik veel liefde voor muziek en oefende ik bijna dagelijks. Maar als ik dan luisterde naar de Steven van Marrilion, dan voelde ik me toch minderwaardig. Ergens wel jammer, dat ik het heb opgegeven.

Ik kan me nog herinneren toen in de jaren tachtig een opkomst was van de 'mods': Synthesizermuziek. Slechts 1 persoon achter zo'n apparaat kon de hele band vervangen. Heel bekend was Jan Hammer, die onder andere de 'theme' van Miami Vice produceerde. Veel gitaristen stonden destijds lijnrecht tegenover de 'mods'; In hun ogen waren het geen muzikanten en was het slechts de elektronica, die voor hun geluid zorgde.

Deze maand stond hij weer onverwachts voor mijn neus: Jan Voster, een gitarist, maar bovenal een analoge landschapsfotograaf met veel passie voor beeld. Met zijn zware bepakking, waaronder zijn Horseman loopbodemcamera zwoegt hij dikwijls door Ierland, op zoek naar verlaten gebieden. Voor mij is hij echt het toonbeeld voor de analoge fotografie. Hij is wel de laatste die een digitale camera zou kopen. Een website? Voor zijn fotografie op internet verwijst hij je naar een stuk op de site van Wim Wiskerke.

Ik had het met hem over de fotografen van vroeger en de photoshoppers van nu. Ongelofelijk wat sommige photoshoppers kunnen presteren. Van matige beelden weten zij een mooi beeld te maken. Stel dat je een goede digitale fotograaf en een goede photoshopper bent. Dan zou je toch sublieme beelden kunnen produceren? "En toch..." interrumpeerde de analoge Jan, "En toch, kan je het zien! " In analoge beelden zit veel meer gevoel. Hij vergeleek het met een Steinway vleugel. Je kan met een synthesizer en een digitale sampler misschien het geluid benaderen, maar het echte geluid, de klank, de emotie van een Steinway zit er niet in....

Kijkende naar mijn ingescande (voornamelijk zwart-wit) negatieven, zie ik het ook. Wanneer ik op film schiet, zit er meer gevoel in. De ingescande beelden hoef ik ook nauwelijks na te bewerken, enkele basiscorrecties (belichting en verscherpen na verkleining of vergroting) zijn voldoende.

Ik moet vaker analoog schieten en ik speel wel luchtgitaar als ik Jon Nichols op de live-cd van Beth Hart hoor...

Eerder verschenen in Off the Record:

Breaking the Rules (juni 2007)

Nieuwer, sneller en beter  (mei 2007)

Jeugdheld (november 2006)

De Charme van Analoog (juli 2006)

Een Paar Miljoen (juli 2006)

Verhardende Maatschappij (maart 2006)

C-41 (november 2005)

Gemiste Kansen (oktober 2005)

Verleiding (augustus 2005)

Ware Schoonheid (juli 2005)

Duel (juni 2005)

Life is what you make it (mei 2005)

Vroegah was alles betah (april 2005)

Met dank aan Photoshop (maart 2005)

Pieter Lemmens (februari 2005)

Reflectie op 2004 (december 2004)

Creativiteit (november 2004)

Meneer Tan (september 2004)

De dure bruiloftsfotografe (augustus 2004)

Captured by Icicle (juli 2004)