|
|
||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||
| Biografie |
|
|||||||||||||||||||||
|
|
In april 1967 werd ik in Rotterdam geboren. Tijdens mijn puberteit kreeg ik
interesse voor mooie vrouwen en fotografie, alleen waren die interesses
toen nog gescheiden. Mijn eerste camera kreeg ik van mijn vader; zijn
Kodak Retinette gepaard met een losse analoge Sekonic Auto-Lumi 86
lichtmeter. Dit betekende het begin van mijn interesse in fotografie. Deze
camera met zeer beperkte mogelijkheden, heeft voor mij nu een grote emotionele
waarde.
Studeren
Ik
wilde fotografie studeren aan een kunstacademie. Fotografen die mooie
documentaire platen weten te schieten, daar heb ik nog steeds grote
bewondering voor. Zij weten op het juiste moment op de juiste plaats te
zijn en dan ook nog een mooi beeld te creëren. Maar op één of andere manier is het de kunstacademie
nooit geworden. In plaats daarvan studeerde ik ‘Vormgeving &
Communicatie’, een hbo-opleiding voor marketing, reclame en public
relations. Jammer genoeg werd hier weinig aan fotografie gedaan.
Excursie
Tijdens
een ‘kunstexcursie’ in Barcelona gedurende mijn opleiding, maakte ik
veel kiekjes van mijn vrouwelijke klasgenoten. Zij trokken vaak meer mijn
aandacht dan de imposante werken van Gaudí: zo werden de puberale
interesses tot één versmolten en een zoektocht naar (vrouwelijke)
schoonheid was begonnen…. La Femme Ik adoreer mooie vrouwen en kijk graag naar ze. Fotografie geeft mij de mogelijkheid om ze langdurig te bewonderen, te bestuderen en mooie momenten vast te leggen. Een camera in mijn hand werkt als een 'paspoort' om ze langdurig te bekijken.
Leren
Sinds
1995 heb ik diverse cursussen en werkgroepen gevolgd bij de
Volksuniversiteit Haarlem, Fotogram en Amsterdams Centrum voor Fotografie
(ACF). Tijdens deze bijeenkomsten heb ik veel van fotografie geleerd.
Voornamelijk werd hierbij gewerkt met zwart-wit materiaal. Het zelf
ontwikkelen en afdrukken van zwart-wit is een relatief eenvoudig
leerproces. Bij de werk- en portfoliogroepen gaat het dan ook niet meer
zozeer om de techniek, maar meer om de ‘kracht’ van het beeld. Na een
zevental jaren van cursussen en werkgroepen, besloot ik om (voorlopig)
niets meer te volgen. Ik wilde op een gegeven moment mijn ‘eigen
richting’ in de fotografie bepalen, om zo mijn eigen stijl te
ontwikkelen.
Roeping Ondertussen groeide fotografie van hobby tot passie voor mij. Eind 2007 / begin 2008 heb ik mijn goedbetaalde "baan" als snackbarondernemer opgegeven om mezelf een onzekere plek te verwerven in de fotografie. Fotografie zie ik nu niet meer als een passie, dat is zij al voorbijgestreefd. Het woord 'roeping' past er beter bij; Het is iets wat ik moet doen.
Mijn
favoriete fotografen:
en
anderen….
|
|||||||||||||||||||||
