"Meneer Tan....."

Eens ging ik naar een vaklab om rolfilms van een modellenshoot te laten ontwikkelen. Weinige uren later kon ik de negatieven ophalen. Het gesprek ging toen als volgt:

"Goedemiddag, ik kom mijn negatieven ophalen."

"De negatieven voor meneer Tan hè?"

"Ja, dat klopt."

"Ik heb even vluchtig gekeken en volgens mij staan er mooie beelden op."

"Hmmm, dat weet ik pas zeker als ik ze gecontact heb."

"Maar u maakt altijd mooie beelden. Meneer Tan, mag ik alstublieft ook aan anderen vertellen, dat u bij ons uw films laat ontwikkelen?"

Het is dat ik geen spiegel bij me had, maar anders had ik zeker geweten, dat ik vreemd uit mijn ogen keek. Maar het werd daarna nog vreemder: Hij vroeg me om mijn handtekening.... En dan niet voor iets zakelijks, maar omdat hij mijn werk zo bewonderde. Een aantal collega's van hem luisterden mee met ons gesprek en wanneer ik ze aankeek, keken ze vriendelijk lachend terug. Op dat moment voelde ik me helemaal niet op mijn gemak.

Uiteindelijk werden we allemaal uit onze droom geholpen: Ze dachten dat ik Andy Tan was, een bekende modefotograaf in Amsterdam. Ik heb wel eens werk van deze fotograaf gezien en hij is inderdaad heel goed. Mijn fotowerk komt niet eens in de buurt van zijn kundigheid. Maar ik ben Andy Tan dus niet (nog niet eens familie, zover ik weet).

We moesten er allemaal om lachen. En telkens als ik daar binnenstap, merk ik dat daar iedereen mijn naam weet: "Meneer Tan....."

Eerder verschenen in Off the Record:

De dure bruiloftsfotografe (augustus 2004)

Captured by Icicle (juli 2004)

De vakantiekieker (juni 2004)

Het slipje van het model (mei 2004)