Wachtwoord

Aangifte doen voor mijn omzetbelasting. Wat was mijn wachtwoord ook al weer? Oh ja… **********. Shit, hij pakt niet! Was het met enkele hoofdletters? **********. Pakt alweer niet! Had ik die andere cijfercombinatie gebruikt? **********. Drie keer geprobeerd. Kan nu niet meer inloggen door die beveiliging. Een uurtje wachten.
Geen hoofdletters en met die ene cijfercombinatie **********. Nee, dat is hem ook niet! Met hoofdletters dan?  ********** Nee ook niet! Pfff…. laatste poging **********. Dat is hem niet!
Nieuw wachtwoord aanvragen? Er wordt een persoonlijke vraag gesteld waar ik het antwoord ook niet op weet….
Even bellen naar de Belastingdienst. Een hele vriendelijke dame aan de lijn, die inderdaad kan zien dat ik aardig wat pogingen gedaan heb. Of ik wist dat ik afgelopen januari mijn wachtwoord heb veranderd…. (Dat verklaart een hoop waarom het inloggen niet lukte.) Als ik dat wachtwoord ook niet weet kan ze een nieuwe voor me opsturen per post, met een nieuwe gebruikersnaam. Duurt 10 werkdagen, maar dan ben ik nog op tijd voor mijn aangifte. Maar ik kan ook over een uurtje weer proberen met een ander wachtwoord. Kom ik er dan nog niet achter, kan ik alsnog bellen. Zij zijn tot 20.00 uur bereikbaar.
Tussendoor mijn dochter op halen en opeens schiet het door mijn hoofd. ********** Yes!!! I am in.

Out Of My Comfortzone

Vandaag had ik Leontine weer aan de lijn. Altijd leuk om met haar te beppen over fotografie. Maar we hebben het ook over andere belangrijke dingen in het leven gehad.
Terwijl zij veel stappen neemt om nieuwe dingen te ontdekken die buiten haar comfortzone liggen, blijf ik liever binnen mijn eigen comfortzone. Dat voelt lekker vertrouwd. En ik kan je 100 redenen noemen waarom ik niet buiten die grenzen treed (Het voelt vertrouwd en goed; Ik ben al te oud om nieuwe dingen te ontdekken; Sommige dingen zijn niet voor mij weggelegd… ). Maar ook al ben ik heel tevreden over het leven dat ik nu leid; Ik snak naar meer uitdagingen. Ik voel dat ik veel meer aan kan, dan dat ik nu doe. En dat geldt zowel voor mijn fotografie als privé.
Leontine heeft me overtuigd. Dit jaar ga ik ook ‘out of my comfortzone’. Ik ga iets heel anders doen dit jaar. Meestal vraag ik mensen of ze koffie bij me komen drinken. Maar nu ga ik vragen of ze thee bij me komen drinken…  😉

Google Nik Collection

Nik Software was een bedrijf dat zich richtte op digitale fotografie en grafische vormgeving. Het is de maker van Snapseed, een mooie en handige app voor je mobieltje om je foto’s op een eenvoudige manier te bewerken. Daarnaast had het bedrijf ook software voor de desktops: De Nik Collection. Een collectie van mooie filter plug-ins voor beeldbewerking (Photoshop en Lightroom). Voor $500,- was die collectie voor jou.
Het bedrijf werd in 2012 door Google overgenomen vanwege Snapseed. Google besloot daarnaast de Nik Collection te verkopen voor de verlaagde prijs van 150,- dollar, maar in Nederland kon je het (met een beetje zoeken naar korting) voor rond de 100,- euro kopen.
De Nik Collection is sinds aankoop het ondergeschoven kindje geweest. Sinds de aankoop van Google is er nauwelijks iets aan veranderd of verbeterd. Toch is het vandaag de dag, nog steeds een hele mooie collectie van filter plug-ins voor Photoshop (Elements) en Lightroom. En het allermooiste: Sinds gisteren heeft Google besloten het gratis beschikbaar te stellen. Het is te downloaden vanaf de Google Nik Collection site.

Wit Overhemd

Ik heb iets met witte overhemden, vooral als ze gedragen worden door vrouwen. Ik vind het iets puurs hebben. Maar ook iets sexy. Jaren geleden heb ik eens een serie gemaakt met vrouwen allemaal gekleed in een wit overhemd. Dezelfde overhemd, mijn overhemd. Dat was achteraf bekeken niet zo’n heel goed idee, want ‘one size fits nobody really good’. Maar met knijpertjes probeerden we het beste er van te maken.
Gisteren was Marit bij mij in de studio. Ze had heel wat kleding meegenomen. Waaronder een wit overhemd. Getailleerd, perfecte pasvorm, fijne stiksels en krakend wit. Uiteindelijk hebben we de shoot alleen met dit kledingstuk gewerkt. In Lightroom moest ik de helderheid van het stralende hemd een beetje terugschroeven. Dat liet me weer even aan mijn serie van vroeger denken, waar ik in de donkere kamer het witte overhemd moest ‘doordrukken’. Maar de digitale manier is een stuk minder bewerkelijk.
Marit kijkt me aan door de camera. Een krachtige blik, maar tegelijkertijd ook open en kwetsbaar. Ik zie de puurheid van haar blik, gecombineerd met de puurheid van haar witte overhemd. “Houd vast” roep ik naar haar en klik op mijn ontspanknop…

Beeld #15

Ik ben niet altijd een studiofotograaf geweest. Toen fotografie nog een hobby was, had ik nog geen studio en ook geen studioflitsers. Leuke meiden voor de camera vragen, samen naar een locatie en gewoon schieten. Alleen met (analoge) camera’s en lenzen. Geen extra licht, zelfs geen reflectiescherm. Totaal afhankelijk zijn van het aanwezige daglicht en dan maar vurig hopen dat je mooi licht krijgt. Meestal schoot ik dan 3 rolletjes vol. Beperkt tot 3 x 36 beelden. Daar moest het allemaal tussen zitten. En op één of andere manier was altijd beeld nummer 14, 15 of 16 het beste van het hele rolletje.
Buiten is het toch anders. Modellen voelen zich vrijer en hebben ook geen last van het flitslicht. Dit jaar ga ik voor vrijwerk zeker weer eens naar buiten, zonder flitsers. Neem ik ook weer eens mijn analoge Hasselblad in mijn hand. Dan weet ik zeker dat er geen goede beelden uit komen, want op een 120-spoel zitten maar 12 beelden…

#selfie

Mijn frontcamera op mijn telefoon is onbetrouwbaar. Heel soms werkt het, meestal niet. Heb dingen geprobeerd om het weer werkend te krijgen, tot aan een reset (fabrieksinstellingen) toe. Maar achteraf stoort het me niet zo, omdat ik heel weinig selfies maak.
Mocht het uitzonderlijke geval voorkomen dat ik Angelina Jolie zou tegen komen en een selfie samen mocht maken; Vraag ik haar om een selfie van ons te maken en of ze het naar me door wil appen. Heb ik gelijk haar nummer…

Fotografie Nerd VI

“Heb je weer een nieuwe camera gekocht?” vroeg ze op een ietwat geïrriteerde toon. “Nee, deze heb ik allang…” antwoordde ik met het nieuwe speeltje in mijn handen. Ik wist dat deze vraag zou komen en had er al op geanticipeerd. Bonnetje en verpakking gisteren op een plaats verstopt, die zij never nooit niet zou kunnen vinden. Maar ondanks mijn geruststellend antwoord ging de ondervraging verder: “Hoeveel camera’s heb je wel niet? Wat moet je met zoveel camera’s? Je kan er toch maar 1 gebruiken”. Ik wilde een opmerking over haar schoenencollectie maken, maar hield wijselijk mijn mond. Ik wil geen ruzie met haar. Want ik houd van haar. Echt heel veel. Zelfs nog meer dan van mijn camera’s. Want ik heb meerdere camera’s en van mijn vriendin heb ik er maar één…  Al geef ik toe dat ik ook wel meerdere vriendinnen zou willen hebben…
“Oh… ik kan er wel meerdere tegelijk gebruiken hoor” antwoordde ik.

Fotografie Nerd V
Fotografie Nerd IV
Fotografie Nerd III
Fotografie Nerd II
Fotografie Nerd

Malka

Met fotografie ben ik een controle-freak. Probeer altijd met flitsers het licht onder controle te houden. Terwijl heel veel fotografen hun (flits)licht via hun histogram beoordelen, meet ik elke lichtbron apart met mijn lichtmeter. Met flitslicht heb ik het helemaal zelf in de hand. De hoeveelheid, de kwaliteit en de richting. Hoe leuk is het dan om bij de laatste paar opdrachten in deze laatste maand van het jaar, die controle los te laten en het aanwezige daglicht in mijn studio te gebruiken?
Ik kreeg de opdracht om mooie Malka te fotografen. Dit keer geen flits die alles bevriest, maar met daglicht werken. Bewogen, een ‘mislukte’ foto. En toch vind ik dit beeld gaaf. Het geeft precies weer, hoe de shoot verliep. Heel veel lol. Het was een feestje om met haar te werken. Natuurlijk heb ik ook meer serieuze (lees: zakelijke) portretten geschoten. Daar kwam ze uiteindelijk voor. Maar op dit beeld is ze authentiek. I love it!

Enjoy Life, Enjoy Photography