Budget

Op fotografische fora is er regelmatig geneuzel over apparatuur. Laatst las ik een bericht over een fotografe, die op zoek was naar een specifieke lens. Vanwege kostenbesparing wilde ze graag het oude model. Het werd haar afgeraden. Het nieuwe model (2x zo duur) is immers veel scherper, beter, sneller. Een aantal fotografen probeerden haar echt te adviseren en gaven alternatieven in dezelfde prijsklasse. Maar veel posts gingen over de betere kwaliteit van de nieuwe lens (die momenteel financieel buiten haar bereik ligt).
Alle waar naar zijn geld natuurlijk, maar je hoeft niet het beste apparatuur te hebben om mooie beelden te maken. Helmut Newton schoot ook regelmatig met ‘consumenten’ camera’s en objectieven. Het is nog steeds de fotograaf die het beeld maakt. Werk jezelf niet in de schulden. Koop de dingen die binnen jouw budget liggen en schiet mooie beelden. Enjoy!

Mavericks

Vorige week Mavericks geïnstalleerd op mijn oude (2008) werkpaard, de iMac. Het wordt altijd geadviseerd te wachten met het installeren van een nieuw besturingssysteem op een werkpaard. Eerst wachten tot alle bugs eruit zijn. Maar op mijn MacBook had ik geen serieuze problemen ondervonden, dus ik durfde het wel aan. Tijdens de laatste shoot wenste ik, dat ik dat niet had gedaan. Mavericks maakte mijn machine zo langzaam. En de sliders in Lightroom reageerden zo ‘vertraagd’, dat het niet meer werkbaar was.
Vandaag heb ik rustig op internet gekeken of meer mensen hier last van hebben. Google is your friend. Een persoon adviseerde om in Schijfhulpprogramma, de schijfbevoegdheden te herstellen en daarna de machine opnieuw op te starten.
Mijn iMac werkt nu weer fijn en de sliders in Lightroom werken zoals het moet. Zo is editten weer leuk!

Echte Muzen

Soms word je geïnspireerd door een vrouw. Niet alleen vanwege haar uiterlijk, maar zeker ook door haar innerlijk. In mijn fotografie ben ik een aantal muzen tegengekomen, die ik steeds opnieuw wilde fotograferen. Je raakt er ‘fotografisch’ verliefd op. Bij elke shoot kwamen er steeds betere resultaten. Net als een klein kind niet kan wachten totdat het zijn verjaardag is, kon ik niet wachten op de volgende shoot met mijn muze. In de doka was de spanning niet meer te houden en wilde je zo snel mogelijk de contactvellen zien. De digitale intrede heeft een stukje van die magie weggehaald. Maar ook al kunnen we nu direct resultaten bekijken, ik kan nog steeds als een klein kind niet wachten tot de volgende shoot met mijn muze. Drie personen springen er wel uit in mijn fotografie. Nurcan, Patty en Jacqueline… Echte Muzen.

 

Kiekjes voor Later

Eergisteren ben ik door iemand toegevoegd aan een groep op Facebook. De groep telt meer dan 400 personen, die allemaal hun jeugd in IJsselmonde (Rotterdam) hebben. Heel leuk om oude foto’s te zien en verhalen te lezen. Met een lach op mijn gezicht kijk ik naar mijn beeldscherm. Veel herkenbaarheid en leuke herinneringen.
Toch merk ik van mezelf, dat ik ook een hele hoop kwijt ben. Veel kan ik me niet meer herinneren uit mijn jeugd. Als ik heel diep ga graven in mijn geheugen komen wel vage beelden naar boven. Maar helemaal helder is het niet. Jammer dat ik toen nog niet echt met fotografie bezig was. Dan konden de beelden mijn geheugen opfrissen.
Het herinnert me eraan dat ik vaker kiekjes moet maken van alledaagse dingen. Geen superscherpe, mooi uitgelichte foto’s met een mooie compositie op 21 megapixels. Maar gewoon kiekjes… voor later.

Mamma

Mamma. Ze heeft meer verleden dan toekomst. Ze leeft ook regelmatig in het verleden en in een tijd die wij niet kennen. Er zal een moment zijn, dat haar toekomst ophoudt. Sommige dingen zijn onvermijdelijk. Sommige dingen heb je niet in de hand. Soms zou je de tijd stevig willen vasthouden, zodat het niet vervliegt. Maar hoe harder je er in knijpt, des te meer je beseft dat het door je handen glipt als los zand. Ze zeggen dat fotografie de tijd bevriest. Maar hoe vaak ik ook op de ontspanknop druk; De tijd blijft niet stilstaan…

Couleurs de Géraldine

Sharon van Concept en Design vroeg me of ik sieraden wilde fotograferen… Ja natuurlijk wil ik dat! En zeker de mooie, exclusieve sieraden van Couleurs de Géraldine (CDG). Dat ik nog nooit eerder sieraden als product (wel als accesoire bij een model) had gefotografeerd zag ik niet als een probleem, maar als een uitdaging.
Na een gezellige, lange briefing met de Sharon en Géraldine bleef ik met enkele mooie exclusieve sieraden achter in mijn studio. Waar ik met modellenfotografie eerst een half uurtje met het model praat zonder een camera binnen handbereik, observeerde ik nu een ruime kwartier de mooie armband zonder te klikken. Aan het werk, merk ik dat het sieraad toch een andere benadering nodig heeft dan een model. De eerste foto’s zien-er-niet-uit. Niet de juiste ondergrond / achtergrond, niet het juiste licht. En al snel kom je erachter, dat zo’n mooie armband meer aandacht vraagt dan neerleggen, klik en klaar. Omdat het relatief klein is, maakt elke kleine verplaatsing van camera of licht verschil. Het is spelen met licht en door de zoeker kijken. Licht nog iets verplaatsen en nog eens door de zoeker kijken. Waarbij je bij een model regelmatig klikt om de juiste timing te pakken, klik je bij een sierraad nauwelijks, maar kijk je telkens weer in je zoeker hoe het eruit ziet. Na vele minieme verschuivingen, zie je in de zoeker opeens het beeld waar alles samenvalt: Het licht valt mooi op het sieraad en accentueert al de mooie kenmerken, die je bij het observeren had ontdekt. Klik…

Bij het (miniem) editten van de beelden zie je alle kleine details en hoe mooi de sieraden werkelijk zijn. Handgemaakt met veel creativiteit en liefde. Kijk op de site van CDG voor een grotere versie van deze foto. Binnenkort zijn meer mooie sieraden te bewonderen op deze site.

 

Fotografie Nerd V

Ik wil iemand anders zijn. Niet iemand anders, maar meer mezelf. Met jou heb ik het gevoel, dat ik niet het beste uit mezelf kan halen. Het werkt gewoon niet meer tussen ons. Ja, we hebben leuke tijden gehad. Maar nu is het tijd om verder te gaan. Ik heb het gevoel dat je me teveel beperkt. Met jou heb ik te weinig vrijheid. Ik wil mijn vrijheid terug. Het is net alsof ik gebonden ben aan allerlei draadjes met jou. Ik ben me steeds meer gaan ergeren aan jou. Aan kleine dingetjes. Vooral het wachten op jou. Jij kan soms zo traag zijn met alles. En als we -het- deden, dan vertel je me soms doodleuk dat je het niet aan kan en kap je er gewoon mee…  Telkens dat opnieuw starten. Zo dodelijk voor onze relatie. Daar erger ik me aan. Kijk me aan en vertel me eerlijk… Wanneer hebben wij voor het laatst samen echt iets leuks beleefd? Oh ja… Jij gaat mij vertellen dat ik niet mijn best deed voor jou? Dat ik niet creatief genoeg was, wanneer we samen speelden? Nou… ik vind jou maar een dik, lelijk mormel.
Nee… niet huilen. Ik kan niet tegen huilende vrouwen. Ja… ik heb een ander. Sinds een jaartje of vijf al. Hoe ze is? Wil je dat echt weten? Nou… ze is mooi, slank en heel creatief. En onze relatie is een heel stuk minder gecompliceerd. Hoewel… ze heeft een nog mooier zusje, een paar jaartjes jonger, die met me flirt…

Fotografie Nerd IV
Fotografie Nerd III
Fotografie Nerd II
Fotografie Nerd I