Nieuwe Website

Teksten op mijn site die sterk verouderd zijn; Een gallery die niet up-to-date is (en niet te bekijken op een iPad of een iPhone); Beelden die wel iets groter mogen… Mijn statische website was wel heel erg statisch. Meer dan 10 jaar was het dezelfde site. Enkel de beelden werden sporadisch vervangen. Hoog tijd om mijn site te veranderen. Maar ik had de kennis, tijd, zin en energie niet voor. Maar op een gegeven moment was ik de oude website echt zat…
Achteraf blijkt het allemaal niet zo heel moeilijk en is het zelfs leuk om aan mijn website te werken. Daarna heeft Olof er met een kritisch oog even naar gekeken en wat dingen aangepast. En nu is het online: een nieuwe website met nieuwe teksten, nieuwe (en oude) beelden en een nieuwe vormgeving… -happy-
www.hoogantan.nl

Loadercyberduck? F*ck!

Mijn oude iMac werd steeds langzamer door mijn steeds groter wordende bestanden en zwaardere applicaties. Eind januari heb ik een nieuwe iMac aangeschaft. Jawel… bij die grote electronica zaak tijdens de actie ‘zonder btw’. En dan mag ik daar over zakelijk nog eens de btw in mijn zak houden. Maar op één of andere manier lijkt het wel of er een vloek rust op nieuwe iMacs. Bij de eerste (in 2009) had ik iets stoms gedaan bij de bevoegdheden, waardoor mijn iMac op slot ging. Gelukkig kon Olof Fredrikze het destijds voor me oplossen. Eergisteren wilde ik Cyberduck (een FTP-programma) op mijn nieuwe iMac zetten. Google plaatste niet de officiële site, maar een mirror-site (Softonic) bovenaan. En die zorgde ervoor dat ik een onbetrouwbaar bestand (met de naam loadercyberduck) binnenhaalde. Het bleek een adware-programma te zijn. Dat wil je niet op je werkmachine. Stom van mezelf. Niet goed gezocht naar de officiële site van Cyberduck. Ook dit keer kreeg ik hulp van Olof. Via TeamViewer zag hij dat het programma bestanden verborg, zodat ze niet makkelijk te verwijderen zijn. Eén oplossing: schone installatie. Gelukkig had ik er nog niet veel op staan. En cloud-diensten zorgen ervoor dat alles sneller en makkelijker teruggezet kan worden. Keerzijde is wel dat ik schrok van hoeveel persoonlijke informatie opgeslagen is ‘in the cloud’. Maar ik heb nu weer een schone mac, heb nu ook via TimeMachine een back-up gemaakt en check voortaan alles tripple voordat ik iets download.

Back to the Basics

Het selecteren van beelden voor een portfolio is één van de moeilijkste taken van een fotograaf. Welke beelden selecteer je? Welke beelden laten een afspiegeling zien van wat je kan, wat je stijl is? Of zelfs nog dieper: Wie je bent? Met die gedachte in mijn achterhoofd verdwijnt meer dan 99% van mijn fotowerk in de prullenbak. Sterker: In mijn ruim 30 jaar fotografie, houd ik nog geen eens gemiddeld één beeld per jaar over. Sommige beelden zijn wel mooi, maar lijken te veel op een andere. Sommige beelden zijn wel goed, maar ik wil niet te veel beelden van dezelfde persoon. Welke beelden passen in mijn verhaal? Na heel lang zoeken, kijken en wisselen, kom je erachter dat je te weinig beelden hebt. Te weinig beelden voor je portfolio. Less is more, maar er moet wel iets in je portfolio te zien zijn.
Kijkende naar mijn selectie, zie ik ook dat ik nog veel mis. Het zijn voornamelijk verticale beelden en het is bijna uitsluitend studiowerk. Hoog tijd om vaker buiten te fotograferen met het aanwezige daglicht. Net zoals vroeger toen ik nog geen studio had. Back to the basics.

Albelli Albums

Enige tijd geleden kreeg ik het verzoek om een Albelli Album te testen. De laatste tijd ben ik niet zo heel erg happig meer om fotografische artikelen te testen. Je krijgt wel een “gratis” product, maar het is onbetaald werk en er gaat toch wel wat tijd in zitten in het testen van het product en een review te schrijven. Maar aangezien afgelopen December en Januari (qua fotografie) rustige maanden voor mij waren, wilde ik het wel doen.
Albelli geeft je de keuze om het album online of via een te downloaden programma te maken. Ik heb voor het laatste gekozen. Er zit verschil tussen de Windows en de Mac versie. Omdat ik op een Mac werk, heb ik uiteraard voor het laatste gekozen.
Als controle-freak werd ik niet blij van hun programma. Er is voor zo ver ik weet geen manier om de exacte grootte en plaats van je beelden in het album af te meten. Bij hun grote Duitse concurrent CeWe (o.a. Pixum, Kruidvat, Albert Heijn) kan dat wel tot op de millimeter nauwkeurig. Bij Albelli bepaal je de grootte en de plaats op zicht.
Bij het vullen van het album zie ik flinke kleur- en helderheidsverschuivingen: De ‘foto-optimalisatie’ staat bij Albelli standaard aan. Natuurlijk wil ik dat niet voor mijn zorgvuldig bewerkte beelden, maar voor de meeste consumenten is dit natuurlijk wel erg handig. Je kunt de foto-optimalisatie ook eenvoudig per foto uitschakelen. Onder de knop ‘extra opties’ kun je kiezen voor een fotokaft (meerprijs) en vlakliggende bladen (meerprijs). Linksonder aan je scherm zie je de totaalprijs van je album ook mee veranderen, al naar gelang je de functies aan of uit klikt. Helaas zit hier niet de functie voor hoogglans (meerprijs) bij. Die kun je pas vinden tijdens het bestelproces. Dit heeft volgens een medewerker een technische reden.
Op de site en via mail wordt je prima geïnformeerd wanneer je de door jouw bestelde album kunt verwachten. Bij mij gebeurde dit precies volgens schema. Na het bestellen begint het wachten. Je bent benieuwd hoe jouw album er uit gaat zien. Ondertussen lees ik op internet andere reviews van enthousiaste fotografen en die waren niet allemaal bijster positief. Albelli Albums worden geprint door Albumprinter BV. Een bedrijf dat gevestigd is in Den Haag. Ook lees ik dat Albumprinter een onderdeel is van Vistaprint. Dit laatste bedrijf is vooral bekend / berucht van de spotgoedkope visitekaartjes, die niet zo goed gewaardeerd worden (en dan druk ik me nog voorzichtig uit). Hoe zouden de albums van Albelli zijn?
Een week na de bestelling ploft het album op mijn deurmat. Verpakt in stevig karton. Het eerste wat me opvalt is dat mijn zwart-wit foto op de kaft duidelijk naar cyaan neigt. Het hoort niet, maar ik stoor me er ook niet aan, omdat dit het beeld koeler maakt. En dat past toevallig wel bij dit beeld. Gelukje bij een ongelukje, zullen we maar zeggen. In het album heb ik veel zwart-wit beelden geplaatst. Hierin zie je hier en daar lichte magenta zwemen. De kleurenbeelden zien er goed uit. Bij menig foto is (met het blote oog) wel het printraster te zien. En dat is bij sommige beelden zelfs storend.
Voor de kritische fotograaf is Albelli niet geschikt. Maar als ik met consumenten-ogen naar Albelli kijk, maken ze leuke albums. De kwaliteit is vergelijkbaar met de albums van de concurrenten uit dezelfde prijsklasse. Printkwaliteit vind ik wel ietsjes beter kunnen, ook in hun eigen prijsklasse. Kwaliteit van het album (binding, papiersoorten) vind ik daarentegen wel goed. Het album voelt stevig aan en is netjes afgewerkt. Ze hebben heel regelmatig acties, waardoor je nagenoeg nooit de volle mep hoeft te betalen. Foto’s van kinderen en van vakanties horen niet in een mapje op je harde schijf. Een fysieke album zorgt ervoor dat je veel intenser van die mooie herinneringen kunt genieten.

Rust Zacht Ma

Het jaar is erg slecht begonnen voor mij en mijn familie. Op 1 januari 2014 heeft mijn moeder haar aardse bestaan ingeruild voor een plekje in de hemel. Terwijl iedereen me een gelukkig nieuwjaar wenst, rouw ik om mijn moeder en springen de tranen me in de ogen. Een week later droeg ik samen met al mijn broers en zus haar kist naar haar laatste rustplaats. Het was een super mooi afscheid. Wellicht precies zoals mijn moeder het gewild zou hebben. Ik heb een goed bevriende fotograaf gevraagd om foto’s te maken bij de uitvaart. Als herinnering voor later. Bij het bekijken van de foto’s gingen de tranen weer stromen. Het liefst zou ik de foto’s aan mijn moeder willen laten zien. Om ze samen te bekijken. Om te vragen of zij de uitvaart ook mooi vindt. Maar het kan niet meer. Ze is er niet meer. Ik mis haar.

Bedankt!

Aan het einde van het jaar komt bij mij onvermijdelijk een terugblik. Dit jaar heb ik een goed fotografisch jaar gehad met mooie shoots, zowel in opdracht als in vrij werk. Ook heb ik het afgelopen jaar iets totaal nieuws gedaan: Sieraden fotograferen voor Couleurs de Géraldine. Achteraf vond ik dat  de leukste opdracht dit jaar. Niet alleen omdat het nieuw was en ik uit mijn comfort-zone werd getrokken. Maar ook omdat de samenwerking met Géraldine en Sharon van Concept en Design super goed verliep. Maar dat kan ook niet anders met die twee lieve dames. Als ik nu naar de site van Couleurs de Géraldine kijk, zie ik mijn beelden daar mooi groot afgebeeld staan en dat maakt me best wel trots.
Ik wil hierbij alle opdrachtgevers en personen die dit jaar voor mijn camera stonden bedanken. Bedankt voor alle mooie samenwerkingen. We gaan er volgend jaar een nog mooier jaar van maken met nog mooiere beelden!

Fijne Feestdagen!

De ‘Boom met Ballen’ staat al een tijdje in onze woonkamer. De feestdagen staan voor de deur. Kerstmis en Oud & Nieuw. Het zijn voor mij momenten die je deelt met je dierbaren. Je gezin, je familie en je vrienden. Ook sta ik even stil bij mijn dierbaren, die nu slechts uit herinneringen bestaan. Met de feestdagen is het nooit zeker wat er komen gaat. Soms een klein traantje, vaak een lach… Het enige wat zeker is, is een volle buik.
Ik wens jullie hele fijne feestdagen en veel liefde, gezondheid en geluk voor het nieuwe jaar. Geniet ervan!

Koffie bij Marleen

Koffie doen bij Marleen. Geen Nespresso, maar Illy. Ook heel lekker. Ik had mijn camera meegenomen, ook een aantal studioflitsers en mijn statief. Na enkele koppen koffie besloten we wat te gaan doen. Dingen doen, die ik normaal niet of niet zo vaak doe: Schieten met daglicht (eventueel in combinatie met flitslicht) en vanaf statief werken. Dat laatste werd niets. Ik haat mijn statief! Zo’n onhandig ding. Dus na enkele klikjes werd het statief weer aan de kant geschoven. En als je daglicht (in combinatie met flitslicht) wil schieten, is het niet zo handig als je je lichtmeter thuis laat. Gelukkig kon ik redelijk goed schatten en met try-and-error had ik na twee keer testen al de juiste belichting gevonden. Dat is het voordeel als je zo vertrouwd bent met je eigen apparatuur. Maar uiteindelijk blijken flitsers en statief dit keer overbodig en is het een mooi samenspel tussen Marleen, mijn camera en ik, op zoek naar mooi licht. Het mooiste vond ik het invallend licht bij de ramen. Heel mooi, heel zacht. Dat krijg ik niet voor elkaar met studioflitsers.
Aan het einde drinken we nog een lekkere kop koffie en praatten we over fotografie, kunst en andere mooie dingen in het leven. I love coffee!