Net Iets Anders

Eergisteren was Jacqueline weer in mijn studio. Altijd een feestje om met haar te werken. Ik wilde een aantal ‘nieuwe’ dingen testen. Iets andere camera-instellingen en iets andere lichtopstellingen dan ik normaal gebruik. Dan is het fijn om een vertrouwd model voor je camera te hebben.
Ik wilde ook iets anders doen met haar. Ik vraag haar of ze haar laarzen als handschoenen wil gebruiken. Ik vraag haar of ze haar grote teen in haar neus kan stoppen. Heel veel fun. Maar dat levert natuurlijk niet de juiste beelden op. Daarna zitten we tegenover elkaar. Op twee krukjes. En dan zie ik de vertrouwde fotogenieke Jacqueline. Mijn model, mijn muze. Met net iets andere camera-instellingen en een net iets andere lichtopstelling leg ik haar vast. Niet en face maar en profil. Ook net iets anders.

Fijne feestdagen!

De jaren 2013 en 2014 waren voor mij, mijn gezin en mijn familie hectische jaren met veel  tegenslagen in de privé-sfeer. Twee zware jaren achter elkaar. Dat doet wel wat met je. Gelukkig hebben we een hechte familie en kunnen we elkaar steunen. Daarnaast heb ik ook dierbare vrienden om me heen, die als lichtpunten in een donkere tunnel schenen. En natuurlijk is mijn fotografie ook een grote lichtpunt geweest.
Op internet las ik een leuk zinnetje: Je zou maar een ééndagsvlieg zijn en je dag niet hebben… Gelukkig leef ik langer dan een dag en voel ik nu al aan, dat 2015 een veel beter jaar gaat worden.
Ik wens jullie hele fijne feestdagen en een mooi 2015 met veel geluk, gezondheid en liefde!

Feni

In de eerste jaren dat ik fotografeerde, richtte ik mijn camera op alles wat los en vast zat. Bloemen, stillevens, architectuur, mensen… you name it, I got it.
Het fotograferen van vrouwen is een stuk later begonnen. In mijn studententijd tijdens een kunstexcursie in Barcelona maakte ik kiekjes van mijn vrouwelijke klasgenoten. Daar zijn mijn interesses in fotografie en vrouwelijke schoonheid samengesmolten. Sindsdien heb ik dat nooit meer losgelaten. Vrouwelijke schoonheid is het meest voorkomende onderwerp in mijn fotografie. En mijn portfolio bestaat geheel uit vrouwenfiguren.
Ik bof maar met een vrouw, die achter mijn fotografie staat. Een vrouw die me rustig laat werken, wanneer ik een 1-op-1 naaktshoot heb. Een vrouw die er geen problemen mee heeft, dat de meeste van mijn contacten vrouwen zijn. Een vrouw die er geen problemen mee heeft, dat ik close omga met mijn mooie oefen-modellen. Een vrouw die er geen moeite mee heeft dat ik regelmatig contact heb, met ‘mijn’ lieve, mooie art-director.
Ik besef me elke dag dat ik bof met zo’n zorgzame, lieve vrouw! Een vrouw die me steunt in moeilijke tijden. Die er altijd voor me is. En ik ben er ook voor haar. Een vrouw waarmee ik samen oud wil worden en mijn leven wil delen. I love you Feni. You are my number one!

Autofocus

Eind 1989 kocht ik de Canon 600, een camera met één van de aller-snelste en allerbeste autofocussystemen van die tijd. Maar hoe goed of snel je autofocussysteem van je camera ook is; Als je autofocus gebruikt, zijn er ook altijd beelden die net niet tack-sharp zijn. De Canon 600 had twee autofocus modi waaruit je kon kiezen: ONE-SHOT voor stilstaande onderwerpen en AI-SERVO voor bewegende beelden. Omdat de modellen die ik fotografeer nooit voor mij wegrennen, gebruik ik al 25 jaar bijna uitsluitend de one-shot. En voor écht stilstaande onderwerpen, schakel ik mijn autofocus uit.
Laatst gaf iemand het advies om een andere autofocus-modus voor portretwerk te gebruiken: AI-FOCUS. Een beetje simpel gezegd, zit die modus tussen de twee eerder genoemde modi in.
Je bent nooit te oud om te leren en na 25 jaar one-shot wil ik best iets anders proberen. Ik ga die AI-FOCUS testen en kijken of het iets voor mij is. Mocht je dus allemaal onscherpe foto’s van me krijgen, dan weet je waar het aan ligt…

Gelukkig met Photoshop

“Photography is in some ways false just because it is so exact”  – Eugène Delacroix

Ik heb een haat- / liefdeverhouding met Photoshop. Het liefst zou ik portretten helemaal niet willen editten. Gewoon zo laten als ze zijn. Vrouwen… sommige vrouwen zijn zo onzeker over hun uiterlijk en willen ‘geshopt’ worden. Soms tot het extreme toe. Niet mijn stijl. Vrouwen zijn mooi, zoals ze in werkelijkheid zijn. Waarom edit ik de beelden dan standaard na?
Delacroix heeft het goed verwoord. Wanneer ik met een model praat en ondertussen haar gezicht bekijk, krijg ik het beeld wat ik wil vast leggen. Als je de foto genomen hebt en dertig seconden een uitvergroot, stilstaand beeld bekijkt, krijg je een heel ander beeld. Rimpels, pukkeltjes en andere oneffenheden die je normaal niet gezien zou hebben, merk je nu wel op.  Dat is de ‘foute’ werkelijkheid die niet overeenstemt mijn ‘juiste’ beleving. Dat is de (hoofd)reden waarom ik Photoshop gebruik.
Er bestaat een stelling dat Photoshop (met name) vrouwen ongelukkig maakt. Een ideaal beeld creëert waar men niet aan kan voldoen. Photoshop is slechts een middel, dat “goed” of “fout” (ieder zijn eigen visie) aangewend kan worden. En geloof me, dat het ook een hoop mensen gelukkiger kan maken. Met Photoshop kan je heel eenvoudig kleine ‘ongemakken’ weghalen. Ook dat ene pukkeltje op je voorhoofd dat net op je trouwdag kwam opzetten…

Schone Installatie

Sinds ik Yosemite op mijn MacBook had geïnstalleerd, was ik niet meer tevreden. Mijn Mac kwam steeds trager uit zijn slaapstand. Iets waar ik onder Mavericks geen last van had. Toen het beeldscherm ook nog blokken wel en blokken niet of verkeerd weergaf bij het ‘wakker worden’, besloot ik een cleaninstall te doen. Schone installatie was in mijn geval redelijk snel gedaan. Heel veel instellingen, programma’s en bestanden staan in de cloud en zijn weer makkelijk te herinstalleren. Selecteren wat je wel en wat je niet terug zet. Resultaat: Een opgeruimde mac, die niet alleen bij het wakker worden, maar ook tijdens het werken veel soepeler werkt. Tevreden kijk ik naar mijn beeldscherm.
Een fractie later kijk ik heel even over mijn beeldscherm naar de woonkamer, waar ik me in bevind. Deze is ook toe aan een ‘schone installatie’…

Couleurs de Géraldine

Afgelopen tijd ben ik (weer) druk bezig geweest met het fotograferen voor Couleurs de Géraldine. Het is voor mij steeds een welkome afwisseling om in plaats van mensen, sieraden voor mijn lens te hebben.
Op internet adviseren ze sieraden te fotograferen in een lichttent. Ultra zacht licht. Er bestaat zelfs een ongeschreven regel dat een productfoto geen echte highlights en geen echte schaduwen mag hebben. Die ongeschreven regel is vast bedacht door een maker of verkoper van die lichttenten. Naast het nadeel dat je moet werken op een superkleine oppervlakte van zo’n lichttent, kan je het product geen enkele lichtaccent geven.
Als iets doorschijnend is, wil ik dat laten zien, door licht van achteren te laten komen. Als iets glanzend is, wil ik dat laten zien, door highlights te tonen. Ik wil met licht de eigenschappen van het sierraad laten zien. En dat gaat niet zo goed met het ultra zachte licht van zo’n lichttent. Daarom fotografeer ik met een ‘open’ lichtopstelling.
Binnenkort zijn de sieraden van CdG ook via web te bestellen. Hiervoor heb ik ook een groot aantal packshots geschoten. Zo’n grote hoeveelheid sieraden beperkt het spelen met licht. Het moet snel gebeuren. Maar toch wil je ook mooi werk afleveren. Snelheid versus mooi werk. Als fotograaf laat je het dan toch meer op het laatste leunen. Door mijn lens bewonder ik de mooie, handgemaakte creaties. Deze sieraden verdienen het om in mooi licht gezet te worden.
Sieraden fotograferen kan heel erg technisch zijn en vereist soms veel denkwerk en veel actie. Maar voor sommige klanten ga je heel ver om mooie beelden te creëren en is het niet snel goed genoeg. Dat ik daarvoor ook nog moet samenwerken in een creatief team met twee mooie, lieve, maar gekke dames (Géraldine en Sharon), neem ik op de koop toe…

Concept & Design

Ik steek niet onder stoelen of banken dat ik heel erg blij ben, dat Sharon weer mijn leven is binnengewandeld. We volgden dezelfde opleiding Vormgeving en Communicatie aan de Ichthus Hogeschool in Rotterdam. Na de opleiding zo nu en dan contact via brief of mail. Maar uit het oog verloren en dan verwatert het contact snel. Verschillende drukke levens. Ik bakte dagelijks patatjes en zij was druk bezig in het reclamevak. Grappig om te zien hoe dat toch weer naar elkaar is gegroeid.
Sinds enkele jaren werk ik regelmatig samen met haar, wat gepaard gaat met gezellige koffiemomenten en lunches. Herinneringen aan de opleiding komen weer terug: marketing, reclame, PR, brainstormen en moodboards. In een tijd waar we nog geen zorgen hoefden te maken over hypotheek en de toekomst voor je kinderen. In een tijd waar we nog heel veel ambitie hadden, de wereld wilden verbeteren, creativiteit en positiviteit de boventoon voerden… Mooie tijd. Nu zijn we een aantal jaartjes verder. Maar het is nog steeds een fantastisch mooie vrouw en ze straalt nog steeds die positieve vibes uit, net als vroeger. Ik word blij wanneer we samen een bakkie doen, maar ook wanneer we samen werken. Op één of andere manier werk ik bij haar automatisch een tandje harder, creatiever en blijer. Ze haalt het beste uit je.
De afgelopen tijd was ze naast haar opdrachten, druk bezig met haar nieuwe site voor haar bedrijf Concept & Design. En nu is het online! En ik… ik mocht haar fotograferen voor haar site. Best wel trots dat ze mij heeft uitgekozen om dat te doen. En het resultaat is mooi. Maar dat kan ook niet anders met zo’n vrouw voor je lens… conceptendesign.nl

Enjoy Life, Enjoy Photography