Analoog

Nurcan @ Rotterdam, January 1998

Ik startte met fotografie in de analoge tijd. Analoog fotograferen is ‘a hard way’ om jezelf fotografie aan te leren. Het kost je vele uren om het traject van opname, zelf film ontwikkelen, contacten, tot het zelf afdrukken (op bariet-papier) eigen te maken. Voor dit beeld heb ik Kodak T-Max (TMX) gebruikt. Een stop gepusht, omdat ik in de garage niet voldoende licht had. Aangepaste ontwikkeling in de T-Max Developer. Daarna een dag afzonderen van de buitenwereld en mezelf opsluiten in de doka voor het maken van een mooie print.
Heel lang heb ik analoog fotograferen vast gehouden. Eind 2004 stapte ik pas over op digitaal en vanaf dat moment heb ik geen enkele keer meer in de doka vertoeft. In het begin was het wel een beetje wennen. Een beeldscherm voor je neus in plaats van een wit vel onder de vergroter. Digitaal heeft vele voordelen ten opzichte van analoog. Er is veel meer mogelijk. De ontwikkeling van (digitale) fotografie gaat nog steeds snel en als professional moet je steeds met de nieuwe technieken meegaan. 
Maar soms kijk ik wel eens achterom, terug naar mijn oude analoge beelden, om te kijken en te voelen hoe het was. Dan voel ik toch een hunkering opkomen, om weer eens op film te schieten. Analoog is ‘the real thing’. Telkens laat ik me toch stoppen, omdat ik weet hoe bewerkelijk het proces is. Ik weet niet of ik ooit weer eens op film ga schieten. Tot die tijd staan mijn analoge camera’s geduldig op me te wachten…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *