C-41

Moederdag

Hoo Gan Tan — Fri, 11 May 2012 08:15:30 +0000

Om me heen zijn er op dit moment aardig wat vrouwen zwanger of hebben onlangs een kind gehad. Moeders. Negen maanden lang ben jij door je moeder gedragen. Vaders hebben ook een kleine bijdrage gedaan in de totstandkoming, maar de grootste taak ligt toch wel bij de moeder. Ook wanneer het kind er is, krijgt de moeder vaak de meeste taken toebedeeld.
Sommige (aanstaande) moeders hebben het heel zwaar tijdens hun zwangerschap en de hormonen maken het er ook niet lichter op. Sommige moeders hebben het ook na de bevalling zwaar, omdat sommige (biologische) vaders hun verantwoordelijkheden niet nemen. Sommige moeders hebben het zwaar, omdat niet alle baby’s gezond geboren worden. En hoe zwaar deze moeders het ook hebben; Ik zie ze toch met een vertederend lachje naar hun kind kijken en ze omringen hun kroost met alle liefde. Respect voor alle vrouwen die hun kroost liefdevol opvoeden, ondanks alle tegenslagen.
Het meeste respect heb ik wel voor mijn eigen moeder. Zij heeft het in haar leven ook niet altijd makkelijk gehad. Maar ze heeft haar zonen en dochter toch allemaal goed opgevoed. Wanneer ik nu naar haar kijk, zie ik een oude vrouw. Door haar ouderdom en slijtage van haar lichaam lijdt ze veel pijn. Ze kan weinig. Ze is niet zo levenslustig meer als vroeger. Elk jaar, elke maand en elke dag dat ze er is, zie ik als een cadeau voor mij. Maar ik weet dat de opoffering hiervoor van haar zijde enorm is. Ik weet dat ze niet heel veel tijd meer heeft. Maar hoe oud ze ook is; Afscheid nemen van je eigen moeder is moeilijk en doet pijn. Dus geniet ik van de dagen, dat ze nog bij ons is en geniet ik van alle liefde die ze met ons deelt.
En ik denk dan ook aan de boodschap van The Circle Of Life in de film The Lion King. Een stuk van haar zal altijd blijven voortbestaan in mijn broers, mijn zus en mezelf. Net zoals een stukje van mij, zal voortbestaan in mijn kinderen. En zo geven alle moeders het leven door.
Mamma, I love you!

Uit Mijn Archieven

Hoo Gan Tan — Mon, 07 May 2012 11:29:39 +0000

Fotografie Nerd II

Hoo Gan Tan — Mon, 30 Apr 2012 07:27:21 +0000

“Ik wil dit nog even afmaken schat. Kom zo naar bed.” Het geplande nog-één-kwartiertje Photoshop duurde wat langer en voordat ik er erg in had, wezen de wijzers van de klok half vier aan. Een snelle douche. Daarna sloop ik stilletjes in bed, waar zij al lag te slapen. Na een uur draaien in bed kon ik de slaap nog niet vatten. Ik wist dat het kijken naar een beeldscherm niet goed is voor de aanmaak van melatonine, de stof waarvan je slaperig wordt. Maar dat het zo’n probleem zou zijn…
Buiten begon het al te schemeren. “Ik wil slapen!” dacht ik bij mezelf en wilde haar hartslag horen. Het geluid dat me altijd rustig maakt. Het geluid dat me zachtjes in slaap kan bonzen. Ik sloop uit mijn bed en pakte mijn camera. Weer terug onder de dekens keek ik naar het verlichte LCD-schermpje. Van single shot naar continuous. De ontspanknop indrukkend luisterde ik naar het herhalende en rustgevende geluid van de sluiter. Het snel bonzende hartje van mijn camera. In mijn half-slaap liet ik automatisch de ontspanknop los. Voordat ik in totale slaap viel klikte ze nog een enkele keer terwijl ze met haar mooie body tegen mijn lippen lag… Welterusten.

Huismus

Hoo Gan Tan — Mon, 23 Apr 2012 10:08:09 +0000

Een huismus, dat is wat ik ben geworden. Thuis in mijn vertrouwde omgeving, voorzien van alle gemakken, voel ik me het lekkerst. Terwijl ik met mijn vorige beroep dagelijks wel meer dan 300 verschillende mensen ontmoette, blijft het nu beperkt tot hooguit enkele tientallen die ik vluchtig begroet wanneer ik mijn kleine naar school breng of van school haal. Ik geniet van de rust wanneer ik in mijn eentje zit te Photoshoppen of in mijn eentje een (fotografisch) boek zit te lezen. In de sportschool sluit ik me voor andere mensen af en heb bijna enkel contact met de toestellen.
Ik weet dat het leven van een fotograaf vaak solistisch is. Maar heel vaak mis ik ook de drukte van mensen om me heen. Ik houd ervan om (nieuwe) mensen te ontmoeten. Ik houd van goede gesprekken. Het is niet zo dat ik als een kluizenaar leef; Er komen hier voldoende gezellige mensen over de vloer. Maar in vergelijking tot wat ik met mijn vorige beroep (snackbar-ondernemer) gewend ben, is het toch wel karig. Het wordt tijd dat ik als huismus vaker mijn vleugeltjes uitsla en mijn vertrouwde thuisbasis vaker verlaat. Nu maar hopen dat het mooier weer wordt om uit te vliegen.

Snapshots

Hoo Gan Tan — Mon, 16 Apr 2012 08:47:27 +0000

Sinds ik mijn nieuwe mobiel met camera heb, maak ik veel meer foto’s van de dagelijkse dingen om me heen. Geen fotografisch technische hoogstandjes, maar gewone snapshots. Snapshots zijn fun; Niet teveel nadenken, gewoon op die knop drukken en eventueel een filtertje van Instagram eroverheen. De teller op mijn mobiel geeft aan dat er nog ruimte is voor circa 3000 beelden. Dus ik kan voorlopig genoeg klikken.

Just Herself

Hoo Gan Tan — Mon, 09 Apr 2012 07:50:47 +0000

Wanneer mensen bij mij op bezoek komen is er een redelijke kans, dat ze voor mijn camera komen te staan. Al een tijdje ben ik bezig met mijn Coffee Portraits, waarbij ik alle mensen probeer te fotograferen, die bij mij op de koffie komen. Natuurlijk wil niet iedereen op de foto (en dat respecteer ik), maar de meesten zijn hiervoor wel te porren.
Heel soms ga ik een stapje verder en trek ze de studio in. Vorige week had ik Emma op de koffie. Ook haar heb ik de studio ingetrokken. Zo’n onvoorbereide shoot heeft enkele minuten nodig om op gang te komen, omdat je studio nog niet ‘schietklaar’ is. Aan de andere kant van de camera is de persoon ook niet voorbereid en fotografeer je haar dus (meer) zoals ze is. Dit beeld is de allerlaatste klik die ik die dag van haar heb genomen. Ik vind het beeld bijzonder, omdat het precies weergeeft hoe ik Emma zie. Geen ingewikkelde lichtopstelling, geen ingewikkelde poses, geen visagie, geen styling en zelfs nauwelijks correcties in Photoshop; Just Herself.
En dat lachje op haar gezicht, voelt aan als een cadeautje speciaal voor mij.

Reportages

Hoo Gan Tan — Mon, 02 Apr 2012 08:27:40 +0000

Ik doe niet zo heel veel reportages, maar afgelopen maand had ik er twee. De bruiloftsreportage van Samira en Yassine in Maastricht en een bedrijfsreportage voor Gall & Gall / Ahold in De Fabrique Utrecht. Reportages zijn heel anders dan studiowerk. In de studio heb je controle over het licht en de momenten bij een sessie in de studio moet je zelf opbouwen en maken. Bij reportages moet je meer het licht nemen zoals het is en moet je de momenten juist zien te pakken. Ik ben een echte controle-freak. Bij fotografie houd ik ervan om alles onder controle te hebben. Niets aan het toeval over te laten.
Reportages vallen me dan ook meestal zwaar. Maar dat is juist het uitdagende bij reportages. Omstandigheden nemen zoals ze zijn en proberen het beste ervan te maken. Slecht of verkeerd verlichte ruimtes kunnen je ergste vijand zijn. Een reportageflitser is dan je enige vriend, die een beetje licht in de duisternis kan brengen. Maar het licht kan ook bijzonder mooi zijn, mooier dan je het ooit met studio-flitsers had kunnen creëren.
Tijdens de reportages ben ik aardig wat leermomenten tegengekomen. Niet alleen over fotografie, maar ook over mijn eigen persoonlijkheid. Loslaten wat je zelf niet onder controle kan hebben en proberen het beste ervan te maken.

De Succesvolle Fotograaf

Hoo Gan Tan — Mon, 26 Mar 2012 12:30:21 +0000

Vroeger droomde ik er over: succesvol zijn in de fotografie. De mooiste beelden maken. Behoren tot de top van de (Nederlandse) fotografen, met veel publicaties in binnen- en buitenlandse bladen. Een fijn team van professionals om me heen. Een druk werkschema van ‘s morgens vroeg tot diep in de nacht. Zo nu en dan naar het buitenland voor een goedbetaalde opdracht. Lekker bezig zijn met fotografie. Een mooie droom… totdat één van mijn dochters bij me komt zitten en even met me wilt knuffelen…
Op zo’n moment word ik wakker geschud en besef ik me, dat een 80-urige werkweek in de fotografie voor mij persoonlijk toch niet zo ideaal is. Tijd en liefde voor mijn kids is mijn prioriteit nummer 1.
Ik heb nu tijd voor mijn gezin, tijd voor familie en vrienden, tijd voor mijn fotografie en zelfs tijd voor vrij werk. Daarnaast ook nog voldoende inkomsten om mijn (vaste) lasten te dekken. Damn… ik ben een succesvolle fotograaf! Moet alleen nog maar de mooiste beelden maken….

PhotoTools 2.6

Hoo Gan Tan — Mon, 19 Mar 2012 09:33:58 +0000

Bij aankoop van sommige producten krijg je van Adobe (bij registratie) een cadeautje via Claim Your Benefit. Korting op een boek, gratis lessen online of een gratis lettertype. Dit keer zat er bij mijn upgrade Photoshop CS5, iets bij voor fotografen: PhotoTools is een plug-in voor Photoshop en belooft professioneel uitziende foto’s in slechts enkele eenvoudige klikken.
Welke fotograaf (amateur of professioneel) wil dat niet? Een eenvoudig te bedienen programma, die in enkele klikken van jouw baggerwerk een kunstwerk maakt…
Maar helaas bestaat er geen short-cut. Wanneer je goede resultaten met Photoshop wil bereiken, moet je de steile leercurve voor lief nemen. Elk beeld vraagt namelijk om andere correcties en/of bewerkingen. En er bestaat nog geen enkel programma, die met één druk op de knop, elke foto fantastisch maakt.
Toch is PhotoTools best een leuke plug-in. En wellicht kan je met deze plug-in mooie resultaten boeken. De presets komen misschien over als een one-trick pony, maar door middel van ‘stacks’ (layers) kun je elk effect tweaken. Standaard staan er meer dan 200 effecten in. Dus genoeg om uit te kiezen. Wanneer ik tijd heb, ga ik deze plug-in meer verkennen en er meer mee spelen.
Maar hoe leuk PhotoTools ook is, ik moet me altijd beseffen: Het ‘programma’ dat met één druk op de knop een fantastische foto kan maken, dat is de fotograaf zelf. En dan niet in de nabewerking…

Pixum Fotoboeken

Hoo Gan Tan — Mon, 12 Mar 2012 07:52:51 +0000

Enige tijd geleden kreeg ik het verzoek van Pixum om hun fotoboeken te testen. Ik kende Pixum nog niet, maar Google is your friend. Pixum is van origine een Duits bedrijf en een belangrijke speler op de online fotoservice markt.
Mijn persoonlijke eindconclusie over Pixum: Voor professionele doeleinden zou ik persoonlijk niet voor een fotoboek van Pixum kiezen. Het bedrijf is een goedkope aanbieder van fotoproducten, die niet aan mijn (hoge) eisen voldoen.
Pixum richt zich ook niet zo zeer op de professionele fotografische markt. Het is sterk gericht op de consumentenmarkt. Voor privégebruik (vakantie- en/of familiealbums) is het wellicht wel een interessantere aanbieder van foto-albums. Mocht een album niet helemaal naar wens zijn, dan kun je hier rekenen op een fijne klantenservice. Een uitgebreid verslag van het fotoalbum-test kun je hier vinden.