Category Archives: fotografie

Muzes

Nurcan, Patty, Jacqueline & Leontine

Soms word je geïnspireerd door een vrouw. Niet alleen vanwege haar uiterlijk, maar zeker ook door haar innerlijk. In mijn fotografie ben ik een aantal muzen tegengekomen, die ik steeds opnieuw wil fotograferen. Je raakt er ‘fotografisch’ verliefd op. Bij elke volgende shoot komen er steeds betere resultaten. Net als een klein kind niet kan wachten totdat het zijn verjaardag is, kan ik niet wachten op de volgende shoot met mijn muze. In de doka was vroeger de spanning niet meer te houden en wilde ik zo snel mogelijk de contactvellen zien. Benieuwd naar de beelden. De digitale intrede heeft een stukje van die magie weggehaald. Maar ook al kunnen we nu direct resultaten bekijken, ik kan nog steeds als een klein kind niet wachten tot de volgende shoot met mijn muze. Vier personen springen er wel uit in mijn fotografie. Nurcan, Patty, Jacqueline en Leontine. In de Griekse mythologie waren er negen muzen, dus ik hoop er nog vijf tegen te komen…

100 MM

Model: Jacqueline

Gisteren had ik een testshoot met mijn muze Jacqueline. De tweede testshoot na de lockdown. We zien elkaar heel regelmatig. Toch had ik haar door diverse omstandigheden, al een hele tijd niet voor mijn camera gehad. Maar gisteren voelde het weer zo vertrouwd als voorheen.
Meestal heb ik een 24-70 mm objectief op mijn camera, maar dit keer maakte ik daarnaast meer gebruik van mijn 100 mm objectief. Dit is een korte teleobjectief, waardoor je automatisch meer afstand houdt tot het model. Maar zelfs met het gebruik van een 100 mm objectief, is het voor mij onmogelijk om constant anderhalve meter afstand van het model te houden. Een enkele keer kom je kortstondig in elkaars zone. Al worden die momenten door bewustwording wel geminimaliseerd.
Het was heel fijn om Jacqueline weer voor mijn lens te hebben. Veel bijpraten en lekker gek doen voor de camera. Ik word altijd vrolijk als ze langskomt voor een bakkie koffie of om voor mijn camera te staan. En ook al is ze voor my by far het meest gefotografeerde model; Elke keer is het weer fun en dat vlakt nooit af. Elk moment met haar is bijzonder. Thnx Jacq!

Anderhalve Meter

Model: Marleen Dalhuijsen

Afgelopen vrijdag had ik een testshoot met Marleen. De eerste shoot na de lockdown.
Het is voor mij sowieso moeilijk om anderhalve meter afstand te houden van Marleen. Meestal geef ik haar een stevige hug en een paar zoenen, zodra ik haar zie. Maar dat kan nu even niet. Wel hebben we (op gepaste afstand) genoten van een bak koffie en een mooi gesprek. Even bijpraten, want we hadden elkaar al een tijdje niet meer ‘in real life’ gezien.
Natuurlijk komt de check voorbij of het model gezond is. Marleen vertrouw ik volledig. Toekomstige klanten zal ik ook volledig moeten vertrouwen op hun woorden. En uiteraard moet ik zelf ook volledig klachtenvrij zijn voor elke shoot.
Van tevoren heb ik getwijfeld of ik met een mondkapje zou werken. Dit heb ik uiteindelijk niet gedaan, omdat bij portretfotografie de communicatie (verbaal en non-verbaal) tussen fotograaf en het model heel essentieel is. Een mondkapje zou een stuk van die non-verbale communicatie wegnemen. Maar als een toekomstige klant/model liever zou willen dat ik een mondkapje draag, zou ik er wel één opzetten.
Met ruime afstand van elkaar liepen we samen naar de studio. Ik liep vooruit, terwijl Marleen me volgde. In de studio heb ik geprobeerd om constant minimaal anderhalve meter afstand te houden van het model. Ik heb er geen meetlint naast gelegd, maar op sommige momenten zullen we vast binnen elkaars zone gewerkt hebben.
Alhoewel het echt heel fijn was om weer te fotograferen, voelde ik toch ook de druk van de nieuwe maatregelen. Ze spelen toch mee in je hoofd, waardoor je niet volledig gefocust bent op de shoot. Doe ik het wel goed? Houd ik genoeg afstand? Is dit anderhalve meter? Ik hoop dat ik die gedachtes bij een volgende shoot een beetje kan minderen en me meer kan concentreren op mooie beelden maken.
Het was leerzaam, maar vooral ook heel fijn om weer met fotografie bezig te zijn na een stop van twee maanden. Thnx Marleen!

Weer Opstarten

Sinds de ‘intelligente lockdown’ heb ik geen nieuw werk meer gemaakt. Fotografie is voor mij een ‘contact-beroep’, want als fotograaf kom ik normaliter regelmatig in de anderhalve meter zone van het model, of het model in de anderhalve meter zone van mij. De gezondheid van mijn klanten en die van mezelf, vind ik (veel) belangrijker dan mooie beelden maken of geld verdienen. En daarom ben ik sinds half maart gestopt met fotograferen. Sommige shoots heb ik gecanceld/uitgesteld en een aantal opdrachten heb ik in de tussentijd niet aangenomen.
Maar ik wil mijn fotografie niet een jaar ‘in de koelkast’ zetten, wachtende tot dat er een vaccin beschikbaar is. Financieel gezien houd ik het nog wel even uit, maar mijn handen jeuken om weer mooie beelden te maken.
Tijdens de persconferentie van gisteren is duidelijk gemaakt, dat sommige ‘contact-beroepen’ vanaf 11 mei weer mogen. Natuurlijk kom ik niet zo intensief in fysiek contact met de klant, zoals bijvoorbeeld bij een masseur of een kapper. Maar er is soms wel fysiek contact tijdens een shoot: Soms wil ik een close-up, soms corrigeer ik de pose, soms corrigeer ik de kleding, soms wil het model de beelden zien op de achterkant van mijn camera, soms zitten we naast elkaar, achter het scherm van mijn iMac, samen de beelden te bekijken. Het zijn allemaal momenten, waarbij er minder afstand is dan die anderhalve meter. Ik ga tijdens de komende shoots proberen om die momenten te minimaliseren.
Ik ben van plan het fotograferen in juni weer (rustig) op te pakken. Voor die tijd ga ik enkele (test)shoots met vertrouwde modellen doen. Onderzoeken of er knelpunten zijn en wennen aan een iets andere manier van werken.

het beeld

Model: Marit

Afgelopen vrijdag kwam Marit weer eens langs voor koffie en een shoot. Voorafgaand aan een shoot begin ik altijd eerst met een koffie. Het verwarmt mijn handen, bereidt mij mentaal voor en het is een mooi moment op (bij) te praten met mijn model.
Na de koffie, de studio ingedoken. Het voelt altijd vertrouwd om met mooie Marit te werken. We kennen elkaar al zo lang en in al die jaren staat ze regelmatig voor mijn camera. Ik probeer wat andere lichtopstellingen dan normaal uit. Sommige werken, sommige ook niet. Op het laatst wil ik met daglicht werken. Maar eigenlijk komt daarvoor te weinig licht door de ramen. Dan besluit ik het daglicht te combineren met flitslicht. Marit doet haar ding: Een gave look door de lens. En ik doe mijn ding: Op het knopje drukken.
Hoe goed we ons best ook doen; Na de shoot hebben we beiden het gevoel, dat het ‘het beeld‘ er niet tussen zit. Een snelle scroll door de beelden bevestigt dat gevoel. Maar ook al zit het beeld er niet tussen, er zijn genoeg beelden waar we tevreden over zijn.
En die het-beelden? Het jaar 2020 is nog lang niet voorbij en Marit komt vast nog wel eens langs in mijn studio.

Faalangst

Alle creatieven hebben (wel eens) last van faalangst. Bij belangrijke opdrachten, heb ik er zelf ook wel eens last van. De avond voor de shoot kom ik wat moeilijker in slaap. In mijn hoofd spelen dan allerlei rampscenario’s af, wat er allemaal fout kan gaan en ik ga daarbij meestal van het ergste uit. De volgende dag sta ik ietwat gebroken op, door de korte nachtrust. Maar de adrenaline in mijn lichaam zorgt ervoor dat ik meer dan voldoende energie beschikbaar heb tijdens de shoot. Meestal blijkt die faalangst onterecht en komt alles op zijn pootjes terecht.
Maar soms komt het voor, dat ik ook echt faal. Althans… voor mijn begrippen. Regelmatig heb ik het gevoel dat ik er veel meer uit kon halen. “Als ik dit en dat anders had gedaan, dan…” En ook al is de klant tevreden; Het neemt het gevoel dat ik gefaald heb, niet weg.
Ik moet me meer beseffen dat falen bij het creatieve proces hoort. Besef dat er dingen fout kunnen gaan en besef, dat je als mens ook fouten mag maken. Door fouten kom je vooruit. En als je niet zo nu en dan flink op je bek gaat, betekent dat, dat je niks doet of altijd binnen je comfort-zone blijft.
Ik kom niet zo vaak meer in Rotterdam, maar als ik er ben en op de Westersingel loop, kijk ik altijd naar de woorden van Samuel Beckett die in het water staan geschreven: “No Matter. Try Again. Fail Again. Fail Better.”

Zwart Hemdje

model: Marit

Vorige week had ik een gave shoot met Marit. Vaak vraagt ze van te voren, wat voor kleding ze mee moet nemen. Ik heb vrij weinig ervaring met styling, maar ik heb wel vaak een duidelijk idee welke richting ik op wil, ook betreffende kleding. Dit keer appte ik haar, dat ze me mocht verrassen. Ze had veel verschillende kledingstukken meegenomen, waarvan we enkele voor de shoot hebben gebruikt. Als afsluiting van de shoot droeg ze een zwart basic topje. Dat laat ik modellen vaker meenemen en dragen. Op één of andere manier voelt het voor mij heel vertrouwd als ik een vrouw in een zwart hemdje voor me heb. Het benadrukt de eenvoud. Opstelling heb ik ook zo eenvoudig mogelijk gehouden. Zwarte achtergrond en het model is verlicht door invallend raamlicht. Heel simpel, waardoor het meer aankomt op de chemie tussen het model en de fotograaf. Marit doet haar ding voor de camera. En ik het mijne: door mijn lens kijken, klikken en… genieten.

Snuffelstage

Begin deze maand moest mijn jongste dochter een dagje ‘snuffel-stage’ lopen. Zij besloot dat bij haar vader te doen. Als je denkt dat stage lopen bij een familiaire relatie eenvoudiger is, dan heb je het bij mij mis. Ik besloot haar in te zetten als assistent bij een shoot met mijn meest ervaren model, Leontine.
Zoals gewoonlijk begin ik met een bak koffie en een gesprek met het model. Nu werd Kaithy daar ook in betrokken. Tijdens het gesprek vertelde ik haar, dat de shoot al zonder camera, bij dit koffiemomentje begint. Ook vertelde ik haar waar ik op let bij een model tijdens het gesprek. Leontine vertelde haar veel over het werk als model. Van twee kanten werd ze bestookt met informatie.
Tijdens de shoot heeft ze heel goed geholpen en de laatste momenten mocht zij zelf ook de camera in de hand nemen. En hoewel er hard gewerkt is, hebben we ook alle drie veel lol gehad. Een leuke, leerzame dag in de studio.

Foto gemaakt door Kaithy Tan. Model: Leontine